سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٦٢

صورت ضرورت و داشتن عذر موجّه شرعى مى توان بر گوشه لباس و يا قطعه اى از پارچه سجده نمود.

همان طور كه گفته شد، روايات ياد شده در صدد بيان كيفيت سجده در حالت اضطرار است، ولى گروهى از مسلمانان(اهل سنّت) چنين پنداشته اند كه احاديث مزبور، دليل جواز سجده بر فرش ها و پارچه ها و امثال آنها در همه حالات حتى در حالت عدم عذر موجّه مى باشد، و لذا از سنّت و سيره پيامبر گرامى و صحابه آن حضرت تعدّى نموده ومى گويند: لازم نيست سجده تنها بر زمين و روييدنى ها(مگر خوردنى ها و پوشيدنى ها) صورت گيرد، بلكه مى توان در همه شرايط بر هر چيز جامد ديگرى مانند: قالى، پارچه، گوشه لباس، خوردنى ها و... سجده نمود.

بنابراين شايسته است احاديث ياد شده را كه بر اضطرارى بودن موارد خود تصريح مى نمايد، از نظر شما بگذرانيم، تا بى پايگى پندار ياد شده، بيش از پيش روشن گردد:

١. ابوعبدالله بخارى در مواردى از صحيح خود، روايت ذيل را به نقل از انس آورده و حتى يك باب از آن كتاب را به سجده بر لباس در شدّت گرما اختصاص داده است و همين عنوان نيز شاهد بر مدّعاى ما است:

«هرگاه با رسول خدا(صلى الله عليه وآله) نماز مى خوانديم، ويكى از ما به خاطر شدّت گرما نمى توانست پيشانى خود را بر زمين بگذارد، لباس خود را مى گسترانيد و بر آن سجده مى نمود».