سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٤٧

عترت خويش.

در اين جا به عنوان نمونه، برخى از احاديث ياد شده را از نظر مى گذرانيم:

١. ترمذى در صحيح خود از جابر بن عبدالله انصارى و او از رسول خدا(صلى الله عليه وآله) چنين روايت مى كند[١]:

«اى مردم، من در ميان شما دو چيز را به جاى مى گذارم كه بدآنها تمسّك جوييد، هرگز گمراه نخواهيد شد، كتاب خدا و عترت خودم».

٢. همچنين ترمذى در كتاب ياد شده چنين مى نگارد:

«قالَ رَسُولُ اللهِ(صلى الله عليه وآله):إنّى تارِكٌ فِيكُمْ ما إنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِى أحدهُما أعظمُ مِنَ الآخِر: كِتابُ اللهِ حَبلٌ مَمْدُودٌ منَ السَّماء إلَى الأرضِ وَعِتْرَتى أهْلُ بَيْتى وَلَنْ يَتَفَرَقا حَتّى يَرِدا عَلىَّ الْحَوضَ، فَانْظُروا كَيْفَ تَخْلُفُونِى فِيهِما».[٢]

«پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله) فرمود: من در ميان شما دو چيز را به جاى خواهم گذاشت كه اگر بدانها تمسّك نماييد، هرگز پس از من گمراه نخواهيد شد، ويكى از آنها بر ديگرى برترى دارد، كتاب خدا كه بسان رشته اتصال ميان آسمان و زمين است و عترت و اهل بيت من، آنان هرگز از يكديگر جدا