سجده بر تربت
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٤٥
بود،بى ترديد، رسول خدا(صلى الله عليه وآله) به مسلمانان اجازه مى داد تا بر آن سجده كنند.
در اين جا،از ميان انبوه روايات ياد شده نمونه هايى را از نظر شما مى گذرانيم كه خود، دليل روشنى ديگر بر ديدگاه مسلمانان شيعه مى باشد.
١١. بيهقى از خبّاب بن أرت چنين روايت مى كند:
«از شدّت گرما و سوزش پيشانى و كف دست هايمان، به پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله)شكايت كرديم، ولى آن حضرت، شكايت ما را نپذيرفت».[١]
١٢. مسلم بن حجّاج نيز از خبّاب بن أرت، چنين حكايت مى نمايد:
«به محضر رسول خدا(صلى الله عليه وآله) آمديم و از سوزش گرما شكايت كرديم، امّا آن حضرت شكايت را نپذيرفت(يعنى راه حلّ ديگرى براى ما پيشنهاد نفرمود)».[٢]
[١] سنن بيهقى، ج١، ٤٣٨ و ج٢، ص ١٠٥ـ ١٠٧:«شكونا إلى رسول الله(صلى الله عليه وآله)شدّة الرمضاء فى جباهنا وأكفّنا فلم يشكنا».
[٢] صحيح مسلم، ج١، ص ٤٣٣:«عن خبّاب قال: أتينا رسول الله(صلى الله عليه وآله) فشكونا إليه حرّ الرّمضاء فلم يشكنا».