سجده بر تربت
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
سجده بر تربت - حسينى نسب، سيّدرضا - الصفحة ٣١
سزاوار است روايات ياد شده را در دو بخش ذيل تدوين نماييم:
١. احاديثى كه پيرامون سجده نمودن پيامبر بر زمين (اعم از خاك، سنگ و غيره) وارد شده است.
٢. رواياتى كه حاكى از سجده كردن آن حضرت بر اجزاء برخى گياهان چون حصير مى باشد.
دسته اوّل
از ميان اين دسته از روايات، نمونه هايى را به عنوان مثال، از نظر شما مى گذرانيم:
١. وائل بن حَجَر مى گويد:
«آنگاه كه پيامبر سجده مى نمود، پيشانى و بينى خود را بر زمين مى نهاد».[١]
٢. ابن عباس مى گويد:
«پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله)، بر سنگ سجده نمود».[٢]
٣. از عايشه چنين روايت شده است:
«هرگز نديدم پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله)(به هنگام سجده) پيشانى خود را با چيزى محافظت كند(بپوشاند)».[٣]
[١] احكام القرآن (جصّاص حنفى)، ح٣، ص ٢٠٩، طبع بيروت:«رأيت النبى(صلى الله عليه وآله) إذا سجد وضع جبهته وأنفه على الأرض».
[٢] سنن بيهقى، ج٢، ص ١٠٢: «انّ النبىّ(صلى الله عليه وآله) سجد على الحجر».
[٣] المصنف، ج١، ص ٣٩٧ و كنزالعمال، ج٤، ص ٢١٢ و در طبع ديگر، ج٨، ص ٨٥:«ما رأيت رسول الله(صلى الله عليه وآله) متقياً وجهه بشىء» تعنى فى السجود.