گرامى(صلى الله عليه وآله) و اهل بيت آن حضرت مى باشند، به پيروى از سخنان رسول خدا و روايات عترت و روش عملى اصحاب پيامبر(صلى الله عليه وآله)برآنند كه سجود براى خدا، تنها بايد بر زمين و آنچه از آن مى رويد (جز خوردنى ها و پوشيدنى ها) انجام گيرد.

از سوى ديگر مسلمانان اهل سنّت، دايره شمول محل سجده را گسترش داده و بر آنند كه لازم نيست كه سجده تنها بر موارد ياد شده صورت پذيرد، بلكه اشياء ديگر نيز (حتى خوردنى ها و پوشيدنى ها) مى تواند سجده گاه انسان در نماز باشد.

از آنچه بيان شد به روشنى معلوم مى گردد كه هر دو گروه مسلمان، تنها به منظور ابراز تذلّل و فروتنى در مقابل آفريدگار و امتثال فرمان وى، و براى خوشنودى او سجده مى نمايند و در اين زمينه، اختلافى به چشم نمى خورد.

بنابراين، سخن برخى از نويسندگان كه پنداشته اند سجده بر خاك و يا تربت شهيدان به معناى پرستش آنان و نوعى شرك مى باشد، توهّمى بى اساس بيش نيست.

اكنون، به منظور توضيح بيشتر، بحثى را كه بيانگر ديدگاه شيعه در اين زمينه مى باشد، از نظر شما مى گذرانيم: