تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٧٠ - کلمهها

کلمه‌ها

بکرة: اول روز. راغب گوید، آن به معنی اول روز است.
اصیل: ما بعد عصر تا مغرب. جمع آن آصال است. در اقرب الموارد گوید: «الاصیل ... وقت ما بعد العصر الی المغرب».
یصلی: صلوة: توجه و انعطاف. در المیزان فرموده: معنی جامع صلوة چنان که از موارد استعمال آن به دست می‌آید انعطاف است، آن به اختلاف نسبت، متفاوت می‌شود لذا گفته‌اند: آن، از خدا رحمت و از ملائکه استغفار و از مردم دعاست در مجمع البیان فرموده:
«الصلاة من اللَّه المغفرة و الرحمة» اینکه معنی اول آن را دعا گفته‌اند درباره خدا صادق نیست.
تحیتهم: تحیت: هر دعا و ثنا و تعارفی است که شخص در روبرو شدن با شخص دیگر بر زبان می‌آورد، آن در اصل مصدر «حیاک اللَّه» است.
کریما: از جمله معانی کرم (بر وزن فرس) شرافت و نفاست و عزت است علی هذا کریم به معنی نفیس و شریف است.
اذاهم: اذی: ناخوشایند، در قاموس هست «الاذیة و الاذی و هی المکروه».