تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٨٥ - کلمهها

کلمه‌ها

قارون: مردی است از یهود و از قوم موسی علیه السّلام، طبرسی از حضرت صادق صلوات اللَّه علیه نقل می‌کند که او پسر خاله موسی و در بدکاری در ردیف فرعون و هامان بود: وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا ... إِلی فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ ... غافر/ ٢٤، قرآن مجید صریح است که او و خانه‌اش به زمین فرو رفته است، نام او چهار بار در قرآن مجید آمده است، در تورات فعلی سفر اعداد باب ١٦ به بعد نام او «قورح» ذکر شده که ٢٥٠ نفر را با خود همدست کرد، بر موسی و هارون شوریدند و گفتند، شما دو برادر به ظلم و تحمیل بر مردم، ریاست یافته‌اید، موسی به خدا استغاثه کرد، زمین شکافته شد، قورح و دیگر سران شورشیان در آن ناپدید شدند، ظاهرا قورح همان قارون است. قرآن از محل وقوع قضیه ساکت است ولی از تورات بر می‌آید که این جریان در صحرای سینا بوده است ولی ظاهرا در مصر اتفاق افتاده باشد چنان که خواهد آمد.
بغی: بغی در اینجا به معنی ظلم و برتری است و در لا تَبْغِ الْفَسادَ به معنی طلب است، اصل کلمه به معنی طلب توأم با تجاوز می‌باشد.
کنوز: کنز: گنج و مال اندوخته شده، طبرسی فرماید: کنز در اصل چیزی است که رویهم انباشته شود. «کنز المال کنزا. جمعه و