تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٥٥ - شرحها

شرحها

پس از توبیخ و محکوم کردن کفار و مشرکان. در مقام موعظه به بندگان فرموده: خدا را بندگی کنید. بالاخره همه از دنیا خواهید رفت، جهد کنید که صاحب بهشت باشید، فکر نکنید که اگر در راه خدا هجرت کردید گرسنه می‌مانید، خدا نه تنها شما بلکه جنبندگان را نیز روزی می‌دهد.
از آیات شریفه به نظر می‌آید که رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله مؤمنان را امر به هجرت فرموده و آنها مسئله نان و آب را پیش کشیده‌اند، لذا خدا فرموده: زمین من وسیع است اگر در مکه مزاحم شما می‌شوند هجرت کنید، و اگر می‌ترسید گرسنه بمانید نترسید که روزی دهنده همه من هستم.
٥٦- یا عِبادِیَ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِی واسِعَةٌ فَإِیَّایَ فَاعْبُدُونِ
.جمله إِنَّ أَرْضِی واسِعَةٌ
حاکی است که اگر در محلی مزاحم دین شما شدند، از آنها هجرت کنید تا در جای امنی خدای خود را بندگی کنید.
در مجمع البیان آمده: امام صادق صلوات اللَّه علیه فرمود: اگر در زمینی که تو در آن هستی خدا را معصیت کنند، از آنجا بجای دیگری برو
«فقال ابو عبد اللَّه معناه اذا عصی اللَّه فی ارض انت فیها فاخرج منها الی غیرها».
این مطلب از مطالب پر اهمیتی است که انسان برای خدا هجرت کند و از دیار و وطن خود دست بردارد، از رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله نقل شده:
«من فر بدینه من ارض الی ارض و ان کان شبرا من الارض استوجب بها الجنة و کان رفیق ابراهیم