تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٧٩ - شرحها

شرحها

در این آیات می‌خوانیم: قرآن بی شک از جانب خداست اما مشرکان می‌گویند: آن را از پیش خود ساخته است ولی آن از جانب خداست تا مردم با آن انذار شوند باشد که هدایت یابند» آن گاه راجع به خلقت آسمانها و زمین و تدبیر امر از آسمان و آفرینش انسان سخن به میان آمده است که یعنی: همه اینها آمدن پیامبران را لازم گرفته است و گرنه خلقت ناقص می‌شد و بی هدف می‌گردید.
آن گاه اشکال مشرکان در زمینه معاد مطرح شده و جواب داده می‌شود گویی سبب نزول این سوره، همان جواب دادن به دو اشکال مشرکان است اولی اینکه گفتند: بَلِ افْتَراهُ ... دوم اینکه گفتند: أَ إِذا ضَلَلْنا فِی الْأَرْضِ ...
١- الم.
در قرائت کوفی، آن یک آیه مستقل است، درباره حروف مقطعه در اول اعراف سخن گفته‌ایم. ناگفته نماند، سوره‌های بقره» آل عمران، عنکبوت روم، لقمان و سجده همه با «الف، لام، میم» شروع شده‌اند، علی هذا مراد از این کلمه هر چه باشد در همه یکی است.
چنان که سوره‌های ابراهیم، حجر، یونس، هود و یوسف همه با «الف لام، را» آغاز گردیده‌اند، فقط سوره رعد با «الف، لام، میم، را» شروع گشته است.
٢- تَنْزِیلُ الْکِتابِ لا رَیْبَ فِیهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِینَ.
در قرآن مجید مجموعا پنج سوره با تَنْزِیلُ الْکِتابِ ... آغاز می‌گردد اول، این سوره، دوم سوره‌های زمر، جاثیه و احقاف که با تَنْزِیلُ الْکِتابِ مِنَ