تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٧١ - شرحها

شرحها

به نظر می‌آید به دنبال مطالب گذشته مناسب بوده که مؤمنان به ذکر و شکر گذاری خدا خوانده شوند، که با انزال آیات، آنها را هدایت می‌کند و در مد نظر دارد و می‌خواهد از ظلمات شرک به طرف نور توحید بکشاند.
و نیز لازم بوده که بار دیگر به رسول اللَّه صلّی اللَّه علیه و آله تذکر دهد که از کفار و منافقان اطاعت نکن زیرا که خدا تو را داعِیاً إِلَی اللَّهِ قرار داده است، اگر از کفار و منافقان پیروی کنی دیگر منادی توحید نخواهی بود.
٤١- یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْکُرُوا اللَّهَ ذِکْراً کَثِیراً.
ذکر و یاد آوری خدا با قلب است و ذکر با زبان بعضی از مصادیق آن است اما به نظر می‌آید که مراد از ذکر در اینجا ذکر لفظی است، مخصوصا با در نظر گرفتن اینکه تسبیح حضرت فاطمه سلام اللَّه علیها و تسبیحات اربعه در تفسیر آیه آمده‌اند چنان که در نکته‌ها خواهد آمد، اما در آیاتی نظیر. یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْکُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ ... احزاب/ ٩، مسلما ذکر و یاد آوری قلبی است.
باید دانست که ذکر زبانی ذکر قلبی را لازم گرفته است.
٤٢- وَ سَبِّحُوهُ بُکْرَةً وَ أَصِیلًا.
تسبیح تنزیه خداست از هر نقص و عجز و آلودگی، شاید این بدان جهت است که در صبح و شام با تغییر اوضاع و احوال جهان، قدرت نمایی خداوند متجلّی می‌شود، در جای دیگر آمده: وَ اذْکُرِ اسْمَ رَبِّکَ بُکْرَةً وَ أَصِیلًا انسان/ ٢٥ المیزان احتمال می‌دهد که این تعبیر حاکی از دوام تسبیح باشد یعنی خدا را پیوسته تسبیح گوئید.
٤٣- هُوَ الَّذِی یُصَلِّی عَلَیْکُمْ وَ مَلائِکَتُهُ لِیُخْرِجَکُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی