تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤١٤ - اشاره

[سوره سبإ (٣٤): آیات ١٠ تا ١٤]

اشاره

وَ لَقَدْ آتَیْنا داوُدَ مِنَّا فَضْلاً یا جِبالُ أَوِّبِی مَعَهُ وَ الطَّیْرَ وَ أَلَنَّا لَهُ الْحَدِیدَ (١٠) أَنِ اعْمَلْ سابِغاتٍ وَ قَدِّرْ فِی السَّرْدِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً إِنِّی بِما تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ (١١) وَ لِسُلَیْمانَ الرِّیحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَ رَواحُها شَهْرٌ وَ أَسَلْنا لَهُ عَیْنَ الْقِطْرِ وَ مِنَ الْجِنِّ مَنْ یَعْمَلُ بَیْنَ یَدَیْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ مَنْ یَزِغْ مِنْهُمْ عَنْ أَمْرِنا نُذِقْهُ مِنْ عَذابِ السَّعِیرِ (١٢) یَعْمَلُونَ لَهُ ما یَشاءُ مِنْ مَحارِیبَ وَ تَماثِیلَ وَ جِفانٍ کَالْجَوابِ وَ قُدُورٍ راسِیاتٍ اعْمَلُوا آلَ داوُدَ شُکْراً وَ قَلِیلٌ مِنْ عِبادِیَ الشَّکُورُ (١٣) فَلَمَّا قَضَیْنا عَلَیْهِ الْمَوْتَ ما دَلَّهُمْ عَلی مَوْتِهِ إِلاَّ دَابَّةُ الْأَرْضِ تَأْکُلُ مِنْسَأَتَهُ فَلَمَّا خَرَّ تَبَیَّنَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ کانُوا یَعْلَمُونَ الْغَیْبَ ما لَبِثُوا فِی الْعَذابِ الْمُهِینِ (١٤)
١٠- به داود از جانب خویش احسان کردیم و گفتیم ای کوه‌ها و ای پرندگان در ذکر خدا با او همصدا شوید، و آهن را برای او نرم کردیم.
١١- که زره‌های فراخ بساز و در بافتن آنها تناسب را مراعات کن. کار نیک کنید که من به آنچه می‌کنید بینا هستم.
١٢- برای سلیمان باد را مسخر کردیم که مسیرش قبل از ظهر بقدر یک ماه و بعد از ظهر بقدر یک ماه بود، چشمه مس را برای او جاری کردیم بعضی از جن پیش او به دستور خدای وی کار می‌کردند، هر که از دستور منحرف شود از عذاب آتش به او می‌چشانیم.
١٣- برای او آنچه می‌خواست می‌ساختند، از قبیل معبدها، مجسمه‌ها، کاسه‌هایی به بزرگی حوضها و دیگهای ثابت، خانواده داود از باب شکر گذاری اعمال صالح انجام بدهید و بندگان شکور من کم هستند.
١٤- چون مرگ را به سلیمان حکم کردیم، مردم را به مرگ او دلالت نکرد مگر موریانه