تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٩٠ - شرحها

شرحها

در این آیات اولا می‌خوانیم که آخرت حتمی است و آن گهی اگر خدا می‌خواست همه را به اجبار هدایت می‌کرد ولی دأب او بر این جاری شده که مردم در اختیار زندگی کنند علی هذا جایگاه شیطان و پیروان او جهنم خواهد بود.
آنان که اهل تسلیم و انصافند به آیات خدا ایمان می‌آورند نعمتهایی برای آنها در بهشت هست که تصور نتوانند کرد، آخرت بدکاران به عکس خواهد بود پیش از آخرت در دنیا نیز تازیانه انتقام را خواهند خورد، اسفا که مردم در اثر اعراض از گفته‌های خدا در ردیف ظالمترین مردم قرار می‌گیرند.
ناگفته نماند: این گفته‌ها همه از نظامات پایدار جهان می‌باشد که قرآن در قالب الفاظ بیان می‌کند.
١٢- وَ لَوْ تَری إِذِ الْمُجْرِمُونَ ناکِسُوا رُؤُسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنا أَبْصَرْنا وَ سَمِعْنا فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صالِحاً إِنَّا مُوقِنُونَ.
این آیه دنباله آیه بعدی در رابطه با قیامت است یعنی: فعلا لقاء اللَّه را انکار می‌کنند ولی ای کاش می‌دیدی آن گاه که مجرمان در نزد خدا و در لقاء اللَّه هستند و سر بزیر افکنده می‌گویند: پروردگارا با گوش شنیدیم و با چشم دیدیم، یقین کردیم، فقط عمل ماند، ما را بر گردان تا عمل کنیم.
به نظر می‌آید: سمعنا» راجع به دنیا و «ابصرنا» راجع به آخرت است