تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٤٨ - شرحها

تبرج: برج: آشکار شدن. در مجمع البیان فرموده: تبرج آنست که زن زیبائیهای خویش را اظهار کند، اصل آن به معنی ظهور است «لا تبرجن»: در میان مردم ظاهر نشوید:
رجس: پلید. راغب آن را شی‌ء قذر و پلید گفته، طبرسی از زجاج نقل می‌کند که رجس نام هر کار تنفر آور است به نظر می‌آید آن در آیه مصدر باشد گر چه مصدر آن را رجاسة گفته‌اند.
خاشعین: خشوع: تذلل و تواضع. «خشع له خشوعا ذل و تطامن فهو خاشع» مراد تواضع در مقابل فرمانهای خداست.

شرحها

در این آیات زنان رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله بالخصوص مطرح شده‌اند و در آیه اخیر بیان شده که حکم زنان دیگر نیز در رابطه با عمل به احکام دین همانست، به نظر می‌آید: علّت این خصوصیت برای حفظ مقام رهبری است که زنان آن حضرت بدانند اگر در بیت رهبر، به مکتب توهین شود و یا در مقام سهل- انگاری قرار گیرد، بزرگترین ضربه به مکتب و رهبر است عذاب چنین کسی دو برابر دیگران خواهد بود، زیرا هم گناه کرده و هم سبب پائین آمدن مقام رهبر و مکتب شده است.
چنان که پاداش عمل نیک در این رابطه دو برابر است، زیرا چنین کسی هم عمل خوب کرده و هم مقام رهبری و مکتب را با اعتبارتر نموده است، لذا به زنان آن حضرت سفارش شده که حساس بودن موقع خویش را بدانند. به عبارت جامعتر اگر حالات زنان آن حضرت در قرآن مطرح نمی‌شد احتمال قوی داشت که مسلمانان درباره کثرت زنان آن حضرت به اشتباه افتند که چرا اینهمه زن گرفته یر