تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٦٨ - شرحها

نیز هست، پس خاتَمَ النَّبِیِّینَ خاتم المرسلین بودن را لازم گرفته است و اگر «و خاتم المرسلین» می‌گفت، نفی نبوت را لازم نمی‌گرفت علی هذا آن حضرت خاتم نبوت و رسالت هر دو است رسول و نبی فرق دیگری نیز دارند که خواهیم گفت.
«خاتم» را عاصم بن ابی النجود بفتح تاء و دیگران به کسر آن خوانده‌اند آن بنا بر قرائت کسر به معنی ختم کننده و تمام کننده است و بنا به قرائت فتح معنایش «ما یختم به» است، جوهری در صحاح گوید: خاتم بکسر تاء و فتح آن هر دو به یک معنی است، زمخشری و طبرسی و بیضاوی آن را «آخر الانبیاء» گفته‌اند، در حدیث مقبول الفریقین آمده آن حضرت فرموده است «
لا نبی بعدی
» انگشتر را از آن جهت خاتم گفته‌اند که شخص نام خود را بر نگین آن می‌نوشت و نامه را با آن، مهر و ختم می‌کرد، در قاموس فرموده: «خاتم الطین: یختم به علی الشی‌ء و الخاتم ما یوضع علی الطینة» به ضرورت اسلام، رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله آخرین پیامبران است، هر که ادعای نبوت کند واجب القتل می‌باشد.
چهارم: در سوره مریم ذیل آیه رَسُولًا نَبِیًّا/ ٥١ درباره فرق میان رسول و نبی گفته شد که: رسول آنست که به او با سه طریق وحی شود: خواب، شنیدن صدا و آمدن فرشته وحی اما نبی آنست که فقط به وسیله خواب و شنیدن صدا به او وحی شود، در هر حال کلمه خاتَمَ النَّبِیِّینَ خاتم رسولان را لازم گرفته است چون هر رسول نبی است ولی بعضی از نبی رسول نیست.