خطبه حضرت زهراء سلام الله عليها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠

حاجَةٍ مِنْهُ الى‌ تَكْوينِها، وَلا فائِدَةٍ لَهُ فِي‌

به آفرينش آنها نياز داشته باشد، يا فايده‌اى از صورت‌بندى آنها

تَصْويرِها الّا تَثْبيتاً لِحِكْمَتِهِ، وَتَنْبيهاً

عائد ذات پاكش شود. جز اين‌كه مى‌خواست حكمتش را از اين طريق آشكار سازد

عَلى‌ طاعَتِهِ، وَاظْهاراً لِقُدْرَتِهِ، وَتَعَبُّداً

و مردم را به اطاعتش دعوت كند. قدرت بى‌پايان خود را از اين دريچه نشان دهد. خلايق را

لِبَرِيَّتِهِ وَاعْزازاً [١] لِدَعْوَتِهِ، ثُمَّ جَعَلَ‌

به عبوديت خود رهنمون گردد. و دعوت پيامبرانش را از طريق هماهنگى تكوين و تشريع قوت‌

الثَّوابَ عَلى‌ طاعَتِهِ وَوَضَعَ الْعِقابَ عَلى‌

بخشد. سپس براى اطاعتش پاداش‌ها مقرّر فرموده، و براى معصيتش‌

مَعْصِيَتِهِ، ذِيادَةً لِعِبادِهِ عَنْ نِقْمَتِهِ‌

كيفرها. تا بندگان را بدين‌وسيله از خشم و انتقام و عذاب خويش رهايى بخشد،

[١]. گرامى داشتن و ارجمند داشتن.