خطبه حضرت زهراء سلام الله عليها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠

وَحَضَنَةَ [١] الْاسْلامِ! ما هذِهِ الْغَمِيزَةُ [٢]

و ياران اسلام! اين ناديده گرفتن حق مسلم من از سوى شما

فِي حَقّي وَالسِّنَةُ عَنْ ظُلامَتِي؟ اما كانَ‌

چيست؟ اين چه تغافلى است كه در برابر ستمى كه بر من وارد شده نشان مى‌دهيد؟! آيا

رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله ابِي يَقُولُ: «الْمَرْءُ يُحْفَظُ

رسول خدا صلى الله عليه و آله پدرم نمى‌فرمود: «احترام هر كس را در مورد فرزندان او بايد

فِي وُلْدِهِ»؟ سَرْعانَ‌ [٣] ما احْدَثْتُمْ‌

نگاه داشت؟» چه زود اوضاع را دگرگون ساختيد،

وَعَجلانَ ذا اهالَةٍ [٤]، وَلَكُمْ طاقَةٌ بِما

و چه با سرعت به بيراهه گام نهاديد، با اين‌كه توانايى بر

احاوِلُ وَقُوَّةٌ عَلى‌ ما اطْلُبُ وَازاوِلُ.

احقاق حق من داريد، و نيروى كافى بر آنچه مى‌گويم در اختيار شماست.

[١]. جمع «حاضن» حافظ و نگه‌دارنده.

[٢]. سستى در عمل و نادانى در عقل.

[٣]. اسم فعل به معناى «سرع» و «عجل» يعنى چه با سرعت و با شتاب.

[٤]. پى و مانند آن است كه ذوب شود.