خطبه حضرت زهراء سلام الله عليها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦
فيمَا اقْتَصَّ مِنْ خَبَرِ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيّا اذْ
داستان يحيى بن زكريا مىگويد: « (خداوندا!)
قالَ: «فَهَبْ لِى مِنْ لَّدُنْكَ وَلِيّاً* يَرِثُنِى
تو از نزد خود جانشينى به من ببخش كه وارث من
وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ». [١] وَقالَ: «وَأُوْلُوا
و دودمان يعقوب باشد». و نيز مىفرمايد: «و خويشاوندان
الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِى كِتَابِ
نسبت به يكديگر در احكامى كه خدا مقرّر داشته (از ديگران) سزاوارترند».
اللَّهِ». [٢] وَقالَ: «يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِى أَوْلَادِكُمْ
و نيز مىگويد: «خداوند درباره فرزندانتان به شما سفارش مىكند
لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ». [٣] وَقالَ: «إِنْ
كه سهم (ميراث) پسر به اندازه سهم دو دختر باشد». و نيز فرموده: « (اگر
[١]. مريم، آيه ٥ و ٦.
[٢]. انفال، آيه ٧٥.
[٣]. نساء، آيه ١١.