خطبه حضرت زهراء سلام الله عليها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢

مَماتِهِ. فَتِلْكَ وَاللَّهِ النَّازِلَةُ الْكُبْرى‌،

نماند! به خدا سوگند اين حادثه‌اى است عظيم،

وَالْمُصِيبَةُ الْعُظْمى‌، لامِثْلُها نازِلَةٌ، وَلا

و مصيبتى است بزرگ، و ضايعه‌اى است جبران‌ناپذير. ولى فراموش نكنيد

بائِقَةٌ [١] عاجِلَةٌ، اعْلَنَ بِها كِتابُ اللَّهِ جَلَ‌

اگر پيامبر صلى الله عليه و آله رفت قرآن مجيد قبلًا از آن خبر داده بود، همان قرآنى كه‌

ثَناؤُهُ فِي افْنِيَتِكُمْ وَفِي مُمْساكُمْ‌

پيوسته در خانه‌هاى شماست، و صبح و شام‌

وَمُصْبَحِكُمْ، هُتافاً [٢] وَصُراخاً [٣]، وَتِلاوَةً

با صداى بلند و فرياد- و يا- آهسته‌

وَالْحاناً، وَلَقَبْلَهُ ما حَلَّ بِانْبِياءِ اللَّهِ وَرُسُلِهِ‌

و با الحان مختلف در گوش ما خوانده مى‌شود، پيامبران پيشين نيز قبل از او با اين واقعيت‌

[١]. شر و بلا.

[٢]. آواز بلند.

[٣]. صداى بلند.