خطبه حضرت زهراء سلام الله عليها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨
فاكِهُونَ آمِنُونَ، تَتَرَبَّصُونَ [١] بِنَا
نعمت و امنيت بسر مىبرديد و انتظار مىكشيديد كه براى ما (اهلبيت عليهم السلام) حوادث ناگوار
الدَّوائِرَ [٢]، وَتَتَوَكَّفُونَ [٣] الْاخْبارَ
پيش آيد و توقّع شنيدن اخبار (بد درباره ما) داشتيد
وَتَنْكُصُونَ [٤] عِنْدَ النِّزالِ [٥]، وَتَفِرُّونَ عِنْدَ
و هنگام جنگ عقبنشينى مىكرديد و از نبرد فرار
الْقِتالِ؛ فَلَمَّا اخْتارَ اللَّهُ لِنَبِيِّهِ [صَلَّى اللَّهُ
مىكرديد! اما هنگامى كه خداوند سراى پيامبران را براى
عَلَيْهِ وَآلِهِ] دارَ انْبِيائِهِ وَمَأْوى اصْفِيائِهِ،
پيامبرش برگزيد، و جايگاه برگزيدگانش را منزلگاه او ساخت،
ظَهَرَتْ فيكُمْ حَسِيكَةُ [٦] النِّفاقِ،
ناگهان كينههاى درونى و آثار نفاق در ميان شما ظاهر گشت،
[١]. انتظار مىكشيديد.
[٢]. جمع دايره، حوادث نامطلوب.
[٣]. توقع داشتيد.
[٤]. از آن خيرى كه به طرف آن رفته بوديد بر مىگشتيد.
[٥]. رويارويى دو طرف در جنگ.
[٦]. خار، كينه و عداوت در دل.