خطبه حضرت زهراء سلام الله عليها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥
بِالْخَيْرِ وَالصَّلاحِ، وَالنُّخْبَةُ الَّتِي انْتُخِبَتْ
و در خير و صلاح معروفيد، و شما برگزيدگان اقوام
وَالْخِيَرَةُ الَّتِي اخْتِيَرَتْ. قاتَلْتُمُ الْعَرَبَ،
و قبائل هستيد. با مشركان عرب پيكار كرديد و رنجها و محنتها را
وَتَحَمَّلْتُمُ الْكَدَّ وَالتَّعَبَ، وَناطَحْتُمُ الْامَمَ
تحمل نموديد، شاخهاى گردنكشان را درهم شكستيد، و با جنگجويان بزرگ دست و پنجه نرم كرديد،
وَكافَحْتُمُ الْبُهَمَ [١]، لا نَبْرَحُ اوْ تَبْرَحُونَ،
و شما بوديد كه پيوسته با ما حركت مىكرديد، و در خط ما قرار داشتيد،
نَأْمُرُكُمْ فَتَأْتَمِرُونَ، حَتّى اذا دارَتْ بِنا
دستورات ما را گردن مىنهاديد و سر بر فرمان ما داشتيد، تا آسياى اسلام بر محور وجود خاندان ما
رَحَى الْاسْلامِ، وَدرَّ [٢] حَلْبُ [٣] الْايّامِ،
به گردش درآمد، و شير در پستان مادر روزگار فزونى گرفت،
[١]. جمع «بهمة» مجهولى كه شناخته نشود، قهرمان.
[٢]. جريان و كثرت.
[٣]. شير دوشيده شده.