خطبه حضرت زهراء سلام الله عليها - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥

الضّاحِيَةِ انِّي ابْنَتُهُ ايُّهَا الْمُسْلِمُونَ‌

است كه من دختر اويم. شما اى مسلمانان!

ااغْلَبُ عَلى‌ ارْثِيه؟ يَابْن ابِي قُحافَةَ! افِي‌

آيا بايد ارث من به زور گرفته شود؛ اى فرزند ابى‌قحافه! به من پاسخ ده! آيا

كِتابِ اللَّهِ انْ تَرِثَ اباكَ وَلا ارِثَ ابِي؟

در قرآن است كه تو از پدرت ارث ببرى و من از پدرم ارثى نبرم؟

لَقَدْ جِئْتَ شَيْئاً فَرِيّاً. [١] افَعَلى‌ عَمْدٍ

چه سخن ناروايى! آيا عمداً

تَرَكْتُمْ كِتابَ اللَّهِ وَنَبَذْتُمُوهُ وَراءَ ظُهُورِكُمْ‌

كتاب خدا را ترك گفتيد و پشتِ سر افكنديد؟

اذْ يَقُولُ: «وَوَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُدَ». [٢] وَقالَ‌

در حالى كه مى‌فرمايد: «و سليمان وارث داود شد». و در

[١]. تهمت بزرگ و عجيب.

[٢]. نمل، آيه ١٦.