خانواده‌اش نداند، از‌اين‌رو مانع شود که او این کار را كه به سود نظام و جامعه است، انجام دهد. همچنين ممكن است پدري بخواهد كار خوبي براي جامعه انجام دهد، اما فرزندان او مانع شوند. پدری كه خدماتی براي نظام و انقلاب انجام داده، زحمت‌هایی برای مردم کشیده و افتخاراتي دراين‌زمينه كسب کرده است، فرزندانش با خيانت، اختلاس، دزدي و مانند آنها آبرویش را مي‌ريزند. اگر این نمونه‌ها و مواردي شبيه آنها روي نمي‌داد، تعجب مي‌كرديم كه چرا قرآن كريم تأكيد کرده كه بعضی از همسران و فرزندان شما دشمن شما هستند. آیة مذكور، مي‌خواهد خطر مهمی را به انسان گوشزد کند. اگر كسي فرد ساده‌لوحي باشد، جاي شگفتي نيست كه كساني همچون همسر و فرزند، ايشان را فريب دهند؛ اما كسي كه در زيرکي نمونه است و هوشش با هوش افراد عادی مقايسه‌شدني نیست، كمتر كسي باور مي‌كند كه او در دام همسر و فرزندانش گرفتار آيد، و همسر و فرزندانش آبرویش را بر باد دهند و از دنیا و آخرت محرومش کنند؛ اما قرآن می‌گوید كه هشيار باشيد؛ چون ممكن است هركدام از شما، هر‌چند زيرك و بافراست باشيد، در اين دام گرفتار آييد.

حال چه بايد كرد كه در اين دام گرفتار نشويم؟ آنان که پيش از اين گرفتار شده‌اند، ديگر در اين دام افتاده‌اند و نمي‌توانند آبروي رفته را بازگردانند؛ اما ما و شما بايد هشيار باشيم که بدين سبب، آبرویمان در دنيا و آخرت ريخته نشود. راه‌حل اساسي براي گرفتار‌ نشدن در دام وسوسه‌هاي اطرافيان، آن است كه دشمن‌شناس شويم. اينجاست كه اهمیت دشمن‌شناسی مشخص مي‌شود. اینکه مقام معظم رهبری بر داشتن بصيرت تأكيد مي‌کنند، معنايش