شده‌اي و لعنت من تا روز قيامت بر تو خواهد بود». پس، اين نافرماني ابليس و لعنت او منشأ دشمني او با حضرت آدم علیه السلام و سپس با تمام فرزندان و نسل او تا روز قیامت شد. ریشة این دشمنی، کبر و حسد خود ابليس بود؛ چون او خود را موجودي برتر می‌دانست؛ ليكن خداوند متعالي او را برتر به‌حساب نياورد. از‌اين‌رو، بناي دشمني با انسان‌ها را نهاد. چنين انگيزة دشمني‌اي در ميان خود انسان‌ها نيز هست و در موارد فراواني، حسد منشأ دشمنی می‌شود. نخستين قتلی که در ميان انسان‌ها رخ داد، قتل هابیل به دست قابیل بود. ريشة اين دشمني نيز حسادت بود؛ چراكه هر دوي ايشان قربانی داده بودند؛ اما تنها قربانی هابیل قبول شده بود. از‌اين‌رو، قابيل چون قرباني‌اش پذيرفته نشد، به هابيل گفت كه او را خواهد كشت:

وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبَا قُرْبَانًا فَتُقُبِّلَ مِن أَحَدِهِمَا وَلَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الآخَرِ قَالَ لَأَقْتُلَنَّكَ قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ اللّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ؛[١] و داستان دو فرزند آدم را به‌حق بر آنها بخوان: هنگامي كه هركدام، كاري براي تقرب به خدا انجام دادند، اما از يكي پذيرفته شد و از ديگري پذيرفته نشد. گفت: همانا تو را خواهم كشت. [برادر ديگر] گفت: خدا فقط از پرهيزكاران مي‌پذيرد.

در اينجا نيز هابيل هيچ زياني به قابيل نرسانده بود؛ اما به علت حسادت قابيل، کشته شد. البته هابيل به قابيل نشان داد كه علت پذيرش قرباني او،

[١] مائده (٥)، ٢٧.