زلال نگاه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٥٥ - ز) ارجاع دادن متشابهات به محكمات و يقينيات
ظنیات و مشكوكات را حل کنیم. در رويدادها هم ما باید از امور محکم و آشکار آغاز کنيم تا بتوانيم آن امور پیچیده و مبهم را کشف کنیم.
اين راه، راهي کلی است كه در تمام موارد بايد لحاظ شود. اگر براي حل مسائل، ابتدا از متشابهات شروع شود، به نتيجه نخواهد رسيد؛ همچون مسائل رياضي كه اگر براي حل معادلهاي، كسي نخست سراغ مشکوکات و مجهولات برود، هيچگاه نخواهد توانست آن معادله را حل كند و نتيجة درستي بگيرد؛ اما اگر همين شخص برای حل معادله، ابتدا از معلومات استفاده کند، دراينصورت احتمال آن هست كه به نتيجة درست دست يابد. در مسائل اجتماعی نيز یقینیاتی وجود دارد كه شك كردن در آنها یا ناشي از قصور فهم است و یا ناشي از غرض؛ چراكه بهقدري مسئله آشكار است كه هر انسان منصفي متوجه آن ميشود.
براي نمونه، اگر از شخص منصفي، هرچند غيرمسلمان يا غيرشيعه و غيرانقلابي، در مورد جرياناتي كه در فتنة ١٣٨٨ در كشور رخ داد، پرسيده شود كه نوك پيکان اين فتنه به کدامين سو نشانه رفته بود، پاسخ درست را ميتوان شنيد. تمام فعاليتهايي كه در اين جريان، از هر سو، با شكلهاي مختلفي همچون مبارزههاي سیاسی انتخاباتی، فعالیتهای مطبوعاتی، آشوبها، تخریب شخصيتها و اتهام زدنها انجام گرفت، يك نقطة مشترك داشت كه از همان اوايل انقلاب نيز مطرح بوده است و در هر زمان به شكل خاصي ظهور پيدا كرده است. مسائلي همچون اينكه نظارت شوراي نگهبان استصوابی است یا استطلاعی، از همان زمان مطرح بود. در همان زمان