مباحثی درباره حوزه
(١)
بخش اول
١٥ ص
(٢)
اسلام و روحانيت
١٥ ص
(٣)
اسلام دينى كامل
١٧ ص
(٤)
نقش اسلام در سعادت انسان
١٧ ص
(٥)
اصالت اسلام
١٨ ص
(٦)
اسلام و صلاحيت آن براى ارائه به جامعه
١٩ ص
(٧)
لزوم آموختن هر چه بهتر حقايق اسلام
١٩ ص
(٨)
آمادگى دنيا براى پذيرش اسلام
٢١ ص
(٩)
قصورهاى گذشته
٢٤ ص
(١٠)
لزوم شناخت و معرفى صحيح اسلام
٢٧ ص
(١١)
كجروى برخى مصلحان در معرفى اسلام
٢٨ ص
(١٢)
بخش دوم
٣١ ص
(١٣)
فلسفه وجودى و جايگاه روحانيت
٣١ ص
(١٤)
2ـ روحانيت هدايتگر جامعه
٣٥ ص
(١٥)
فلسفه وجودى روحانيت و ارزش آن
٣٣ ص
(١٦)
1ـ ارزش علم و علماء
٣٣ ص
(١٧)
3ـ لزوم رشد كمّى و كيفى روحانيت
٣٦ ص
(١٨)
4ـ روحانيت مرزبان فرهنگ و عقايد اسلامى
٣٧ ص
(١٩)
5ـ ضرورت وجود روحانيّت در جامعه
٣٨ ص
(٢٠)
6ـ روحانيت حافظ اسلامى بودن انقلاب
٤٠ ص
(٢١)
7ـ روحانيت حافظ خون شهدا
٤٢ ص
(٢٢)
8ـ ارزش وجودى روحانيت
٤٢ ص
(٢٣)
جايگاه روحانيت پيش از انقلاب
٤٤ ص
(٢٤)
1ـ تلاش ناكافى نسل گذشته براى شناساندن اسلام
٤٤ ص
(٢٥)
2ـ مشكلات حوزه و روحانيت در گذشته
٤٥ ص
(٢٦)
حوزه و روحانيت پس از انقلاب
٤٨ ص
(٢٧)
1ـ روحانيت و نيازهاى انقلاب
٤٨ ص
(٢٨)
2ـ وظايف روحانيت پس از انقلاب
٥٠ ص
(٢٩)
دـ ضرورت حفظ جايگاه روحانيت در ميان مردم
٥٢ ص
(٣٠)
بخش سوم
٥٥ ص
(٣١)
وظايف روحانيت
٥٥ ص
(٣٢)
وظايف روحانيت
٥٧ ص
(٣٣)
1ـ شناخت اسلام
٥٩ ص
(٣٤)
2ـ شناخت نيازهاى جامعه
٦١ ص
(٣٥)
3ـ تبيين اسلام و پاسدارى از آن
٦٤ ص
(٣٦)
4ـ شرائط لازم براى روحانى
٦٧ ص
(٣٧)
5ـ تبليغ دين
٧٢ ص
(٣٨)
استفاده از روش صحيح دعوت
٧٥ ص
(٣٩)
مردم جهان، تشنه اسلام  اند
٧٧ ص
(٤٠)
بخش چهارم
٧٩ ص
(٤١)
پيشنهاداتى درباره نظام حوزه
٧٩ ص
(٤٢)
پيشنهاداتى درباره نظام حوزه
٨١ ص
(٤٣)
وضعيت برنامه و دروس حوزه
٨٣ ص
(٤٤)
وظايف نظام آموزشى
٨٦ ص
(٤٥)
ضرورت توسعه كمى و كيفى حوزه براى پاسخ به مسائل و شبهات
٨٩ ص
(٤٦)
علوم حوزه
٩١ ص
(٤٧)
فقه و اصول
٩١ ص
(٤٨)
فلسفه
٩٧ ص
(٤٩)
تفسير
١٠٦ ص
(٥٠)
تحقيقات در حوزه
١٠٩ ص
(٥١)
1ـ اهميت تحقيق در علوم اسلامى
١٠٩ ص
(٥٢)
2ـ مشكل تكروى در حوزه
١١١ ص
(٥٣)
3ـ لزوم شهامت در تحقيق
١١٦ ص
(٥٤)
4ـ پرهيز از سطحى نگرى
١١٧ ص
(٥٥)
5ـ آزادانديشى و پرهيز از تقليد
١١٧ ص
(٥٦)
6ـ تخصّصى  كردن علوم
١١٨ ص
(٥٧)
خلاصه و نتيجه
١٢٠ ص
(٥٨)
طرح پيشنهادى
١٢٣ ص
(٥٩)
الفـ حوزه و انقلاب فرهنگى
١٣١ ص
(٦٠)
1ـ انقلاب فرهنگى و وظايف ما
١٣١ ص
(٦١)
2ـ دلايل ضعف انقلاب فرهنگى
١٣٣ ص
(٦٢)
بخش پنجم
١٢٩ ص
(٦٣)
حوزه و فرهنگ
١٢٩ ص
(٦٤)
3ـ سير نزولى اخلاق و عقايد دينى در دانشگاهها
١٣٦ ص
(٦٥)
4ـ روش جلوگيرى از شيوع فساد در دانشگاهها
١٣٩ ص
(٦٦)
تهاجم فرهنگى و حوزه
١٤٢ ص
(٦٧)
1ـ وظيفه حوزه در قبال هجوم فرهنگى
١٤٢ ص
(٦٨)
2ـ تحريف حقايق اسلام
١٤٤ ص
(٦٩)
بخش ششم
١٤٧ ص
(٧٠)
حوزه و دانشگاه
١٤٧ ص
(٧١)
وحدت حوزه و دانشگاه
١٤٩ ص
(٧٢)
1ـ رابطه حوزه و دانشگاه قبل و بعد از انقلاب
١٤٩ ص
(٧٣)
2ـ لزوم احساس مسؤوليت در قبال دانشگاه
١٥٢ ص
(٧٤)
3ـ معناى وحدت حوزه و دانشگاه
١٥٣ ص
(٧٥)
4ـ وجود همكارى حوزه و دانشگاه
١٥٥ ص
(٧٦)
مبادله استاد
١٥٥ ص
(٧٧)
مبادله تحقيقات
١٥٦ ص
(٧٨)
5ـ علل عدم تحقق كامل وحدت حوزه و دانشگاه و نتايج آن
١٥٦ ص
(٧٩)
مقايسه حوزه و دانشگاه
١٥٨ ص
(٨٠)
1ـ محتواى دروس
١٥٨ ص
(٨١)
2ـ رابطه استاد و شاگرد
١٦٠ ص
(٨٢)
3ـ ارزشيابى و امتحانات
١٦١ ص
(٨٣)
4ـ محدوديت زمان تحصيل
١٦٢ ص
(٨٤)
بخش هفتم
١٦٥ ص
(٨٥)
حوزه، كاستيها و خطرها
١٦٥ ص
(٨٦)
وظيفه حوزه به عنوان محور روحانيت
١٦٧ ص
(٨٧)
علل گرايش طلاب به دانشگاه  ها
١٦٣ ص
(٨٨)
حوزه و كاستي ها
١٧٢ ص
(٨٩)
خطرها
١٧٧ ص
(٩٠)
1ـ خطرهايى كه اسلام و عقايد دينى را تهديد مى  كند
١٧٨ ص
(٩١)
2ـ خطرهايى كه سازمان روحانيت را تهديد مى  كند
١٨١ ص
(٩٢)
الف نقايص و كمبودها
١٨٢ ص
(٩٣)
ب توطئه  هاى دشمنان
١٨٧ ص
(٩٤)
بخش هشتم
١٩١ ص
(٩٥)
توصيه  هاى اخلاقى
١٩١ ص
(٩٦)
توصيه  هاى اخلاقى
١٩٣ ص
(٩٧)
1ـ خودسازى، تزكيه و تهذيب نفس
١٩٧ ص
(٩٨)
2ـ اخلاص
٢١٠ ص
(٩٩)
3ـ ارتباط با خدا و توسل
٢١٧ ص
(١٠٠)
4ـ زهد و ساده زيستى
٢٢٢ ص
(١٠١)
5ـ استفاده از لحظات عمر
٢٢٧ ص
(١٠٢)
6ـ اهميت دادن به تحصيل
٢٣٣ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢١٥ - ٢ـ اخلاص

خداى متعال براى ما رهبرانى قرار داده كه با زندگى ساده خود براى ما الگو بوده اند. يكى از آنان حضرت امام خمينى(قدس سره) بود. پس از وى حضرت آيت الله خامنه اى نيز چون اوست. ايشان مى فرمودند كه «من وقتى ازدواج كردم همسرم از پدرش، كه فرش فروش بوده، فرشى به عنوان جهيزيه به همراه داشته است كه هنوز نيز، با وجود فرسودگى آن، در منزل ما از آن استفاده مى شود و بجز آن، قالى ديگرى در منزل نداريم. چند مرتبه اخوالزوجه ها گفته اند كه اين قالى نخ نما شده و خواسته اند كه آن را عوض كنند ولى من اجازه نداده ام. اصلا در طول زندگى خود، نه قاليچه اى خريده ام و نه فرشى به خانه اضافه كرده ام، حتى آنها را تبديل به احسن نيز نكرده ام. من در طول اين دوران يك مرتبه گوشت تازه نخريده ام، كوپن گوشت سردى كه همه مردم از آن استفاده مى كردند ما نيز از آن استفاده مى كرديم، مگر آنكه گوشت نذرى مى آوردند. ساير مايحتاج زندگى مثل پنير، نفت و كره نيز به همين صورت تهيه مى شود.»

اين زندگى رهبر ماست كه در بالاترين مقامات اين كشور قرار دارد و در طول زندگى خود، زندان، شكنجه، تبعيد و بسيارى گرفتاريهاى ديگر را به جان خريده و براى خدمت به اسلام به عنوان فردى شايسته مشغول انجام وظيفه است.

پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) و ائمه اطهار(عليهم السلام) دستور داده اند كه ما در امور مادى به افراد پايين تر از خود نگاه كنيم. اگر روحيه قناعت، پارسايى و زهد در ما وجود داشته باشد، مى توانيم اخلاص داشته باشيم اما اگر به ماديات گرايش داشته باشيم و بخواهيم كه دكور، فرش، پرده هاى زيبا، ماشين لوكس و چيزهايى از اين قبيل داشته باشيم، پيشرفت اخروى نخواهيم داشت. اگر به دنيا مثل جيفه گنديده نگاه كنيم، براحتى مى توانيم از كنار آن