مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢١٢ - ٢ـ اخلاص
فراهم كرده است. چه بسا، افراد ديگرى نيز به تعلّم علوم اسلامى بسيار علاقه مند باشند ولى امكانات براى آنها فراهم نباشد و يا افرادى بخواهند به وظايف خود عمل كنند ولى موفّق به تشخيص وظيفه نشده باشند. در هر حال، با توجه به وضعيت خاص خود، به اين نتيجه رسيده ايم كه، به عنوان يك تكليف متعيّن، به اين كار اقدام كنيم. بنابراين، بايد به خطرهاى گوناگون راه آگاه باشيم و براى مقابله با آنها آمادگى داشته باشيم.
اگر كارى خالصانه براى خدا انجام گيرد، خداوند به آن كار بركت خواهد داد، هر چند هم كار كوچك باشد و با امكانات كمى انجام گيرد و با مشكلات و گرفتاريهاى زيادى توأم باشد. اين مطلبى است كه، در طول تاريخ بشر، خداوند آن را عملا به مردم آموخته است: اگر قدمى براى او بردارند و كارى را براى رضاى او انجام دهند خدا آن كار را بزرگ و بركات آن را زياد مى كند.
بنابراين، عظمت كار و وجود مشكلات و عدم تشويق ديگران نبايد مانع انجام مسؤوليت ما شود. بايد تمام نيرو و توان خود را به كار گيريم و مطمئن باشيم كه پاداش كارها با خدايى است كه به دلها و انگيزه ها و هدفها آگاه است و نيتهاى خالص را مى شناسد و مى تواند كارهايى را كه بر اساس موازين صحيح و با انگيزه اى الهى انجام مى گيرد بزرگ كند و به آنها بركت دهد. اين كار به گزينش ما بستگى دارد كه خود را در مسير رحمت و بركت الهى قرار دهيم يا، خداى نكرده، محكوم انگيزه هاى شخصى و دنياطلبانه، شهرت طلبانه و امثال آنها شويم كه طبعا اينگونه كارها بركتى نخواهد داشت.
بجاست كه يكديگر را به پرهيزگارى سفارش كنيم، همچنان كه همه اوليا و انبياى خدا به تقوى توصيه فرموده اند. بايد سعى كنيم در هر قدمى