مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٠١ - ١ـ خودسازى، تزكيه و تهذيب نفس
هيچ كس از آن مصون نيست. اگر انسان تصور كند كه همه جا مى تواند بر شيطان غالب شود اين اولين فريبى است كه از شيطان خورده است. شيطان تا دم مرگ دست از آدميزاد برنمى دارد و جز با اعتصام به خدا و توسل به اولياى او، نمى توان بر شيطان پيروز شد. بايد به اهميت وظيفه خود توجه داشته باشيم و از خدا توفيق غلبه بر شيطان را بخواهيم. بسيارى از افراد قويتر از ما در مقابل شيطان شكست خورده اند.
بايد بهوش باشيم و تصور نكنيم كه اگر با اخلاص در راهى قدم گذاشتيم تا آخر كار مى توان خلوص نيت را حفظ كنيم. نه، اينگونه نيست. شيطان در هر قدم دامى گسترده است. لذا بايد حواس خود را جمع كرد. هيچگاه اوضاع عالم به يك منوال باقى نمانده است. پس اين نيز نخواهد بود. هيچ يك از گذشتگان زنده نمانده اند و زندگان نيز هميشه نخواهند ماند. سلامت، فراغت و نيروى افراد نيز هميشه پايدار نيست. عالم در تغيير است و اين تغييرات آزمايشاتى براى انسان است. تا وقتى نيرو، نشاط، فراغت و توفيق هست، بايد وقت را مغتنم شمرد و براى خدمت به اسلام قدمى برداشت.
علاوه بر آنكه اين عالم سراسر آزمايش است، روحانيت در اين زمان در معرض آزمايشى ويژه قرار دارد كه در تاريخ روحانيت كمتر موقعيتى با اين حساسيت براى او پيش آمده است كه بتواند كارهاى شايسته اى براى اسلام انجام دهد. اگر اين موقعيت را مغتنم بشمارد شكر نعمتى است كه خدا به او مرحمت كرده است و بر طبق وعده اى كه او داده، اين نعمت دوام پيدا خواهد كرد ولى اگر قدردانى نكند اين نعمت از او گرفته خواهد شد.
در بين روحانيون، افرادى كه مى توانند تلاش علمى بيشتر و تحقيقاتى