مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٣٧
گوشه اى از اين نيازها را تأمين كنند وگرنه دشمنان ما با مغتنم شمردن فرصت، شروع به منحرف كردن افكار مسلمانان مى كنند و افكار انحرافى را رواج مى دهند تا جوانان ما را به دامهاى خود بيندازند و رفته رفته زمام امور از دست اسلام خواهان واقعى گرفته شود و در اختيار تربيت شدگان آنها قرار گيرد.
هر روحانى كه بتواند تحصيلات دينى را ادامه دهد و مانعى جدّى بر سر راه او نباشد، تحصيلات دينى براى او در حكم واجب عينى خواهد بود مادامى كه مَن به الكفايه وجود نداشته باشد.
گرچه امروز، در برخى مدارس، معلمان و دبيرانى پاسخگوى سؤالات دينى دانش آموزان هستند ولى اين كمبود در دانشگاهها محرز است و بايد آن را نيز تأمين كرد. در محل زندگى ما نيز، ممكن است روحانى به قدر كافى وجود داشته باشد، كه مشكلات دينى مردم را حل كند، ولى در بسيارى از شهرها، به تعداد كافى روحانى حضور ندارد. پس مردم بايد دين خود را از چه كسى بياموزند؟ نيازهاى ساير كشورها نيز در جاى خود باقى است.
با توجه به اين نكات، تحصيل علوم دينى واجبى است در حكم واجب عينى يعنى، واجب كفايى تعيّن يافته. غير از علوم دينى، بقيه دروس نيازهاى دنيوى را ميتوان مرتفع كرد. كشور ما به دكتر، مهندس و شغلهاى ديگر نياز دارد ولى اگر دكتر نباشد حدّاكثر عده معدودى با مرض خود مى ميرند در حالى كه اگر روحانى نداشته باشيم مردم دين خود را از دست مى دهند و به سوى عذاب ابدى پيش مى روند.
پزشكى كه به رايگان محرومان جامعه را مداوا مى كند و افراد مستعضف را از امراض گوناگون نجات مى دهد، نتيجه كار او تداوم