مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٣٦

از آن به «نُورٌ يَقْذِفُهُ اللّهُ في قَلبِ مَن يريدُ اَنْ يَهْدِيَهُ»[١] تعبير مى شود، مسأله اى ديگر است امّا ابزارى كه ما مى خواهيم بهوسيله آن با دشمن بجنگيم از راه كتاب و درس و بحث بدست مى آيد. همچنان كه رزمنده نبايد در جبهه از سلاح خود غافل شود (خُذُوا حِذْرَكُم...)[٢]، روحانى نيز بايد دائماً در فكر سلاح خود باشد يعنى، معلومات بيشترى كسب كند تا بتواند بهوسيله آنها در دشمن نفوذ كند و آبروى اسلام و روحانيت را حفظ كند.

از هر جهت كه حساب كنيم، نياز به تحصيل و شناخت صحيح اسلام و دفاع از اصول اسلامى و دفاع از قوانين اسلام روز به روز بيشتر مى شود و به همان اندازه كه سطح معلومات بالاتر مى رود، نياز به شناخت اسلام بيشتر مى شود. به همان اندازه كه تبليغات دشمنان بيشتر وسعت پيدا مى كند و مكاتب گوناگون و متعدّد در دنيا پيدا مى شود، اين نياز بيشتر مى شود. امروز بايد تحصيل را به صورت بزرگترين و مقدّسترين جهاد تلقّى نمود. جهاد با اسلحه بسى آسانتر از جهاد با فكر است. سلاح اين جهاد سلاحى نيست كه بتوان آن را از خارج از كشور وارد كرد يا آنكه به شكلى آماده شده از جايى تهيّه كرد. اين سلاحى است كه بايد بتدريج با فشارآوردن به مغزها وكار وتلاش فكرى فراوان فراهم شود و نمى توان آن را از بازار خريد يا بوسيله ديگرى تهيه كرد. بنابراين، ضرورت اين مسأله بيشتر روشن مى شود.

پس بايد كسانى خالصانه، با استمداد از خداى متعال وبا توسل به اولياى او، همت كنند و با جديّت بيشتر به تحصيل بپردازند تا بتوانند

[١] محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٧٠، ص ١٤٠، روايت ٥، باب ٥٢.

[٢] سوره نساء: ١٠٢.