مباحثی درباره حوزه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١١٣ - ٢ـ مشكل تكروى در حوزه

بايد فكرها به هم نزديك شود، بويژه كسانى كه هدف مشترك الهى و درد دين دارند، بايد بيشتر به اين امر همت گمارند. تفاهم، نزديك شدن دلها و افكار به همديگر، عيبها را كمتر مى كند و بدبينى ها را از بين مى برد. سود آن نيز عايد جامعه اسلامى خواهد شد.

يكى از مصاديق حديث شريف «تَزاوَرُوا و تلاقُوا و تَذاكَرُوا و أَحيُوا أَمرَنا»[١] همين مواردى است كه ذكر شد. روايات و سيره ائمه(عليهم السلام)گوياى اين است كه مردم بايد با هم باشند، با هم فكر كنند و در مسائل زندگى و اجتماعى به يارى هم بشتابند و همفكرى و مشورت داشته باشند. حديث شريف نبوى(صلى الله عليه وآله) كه مى فرمايد: «جُلُوسُ ساعَة عندَ العُلَماءِ أَحبُّ اِلىَ اللّهِ مِن عِبادَةِ أَلفَ سَنة»[٢] داراى نكات قابل تأملى است: ايشان نمى فرمايد جلوسُ ساعة عندالمعلّم، بلكه مى فرمايد: «جُلُوسُ ساعة عِندَ العُلَماءِ». اين تعبيرْ بسيار زيبا و مشخص كننده روش تربيتى و تعليمى اسلام است كه از زبان پيامبر(صلى الله عليه وآله) بيان شده است. پيامبر(صلى الله عليه وآله)اين سخن را در زمانى فرمودند كه هنوز اختلافات شيعه و سنى وجود نداشت.

علاوه بر استفاده هاى علمى كه از همكارى بدست مى آيد، يك روش تربيتى نيز مى باشد كه بايد خود را بدان عادت دهيم تا با هم باشيم و با هم فكر كنيم و سعى كنيم كه همه يك فكر داشته باشيم.

بهترين راه، براى موفقيتْ كار گروهى است. همكارى افراد با يكديگر موجب مضاعف شدن نيروى آنها مى شود و با زيادتر شدن تعداد افراد، نيروها به صورت تصاعدى افزايش مى يابد.

يكى از وظايف ما اين است كه سعى كنيم بهتر درس بخوانيم. دوم

[١] بحارالانوار ج ٧٤، ص ٣٥١، باب ٢١، روايه ٢٠.

[٢] بحارالانوار ج ١، ص ٢٠٥، باب ٤، روايه ٣٣.