شيخ شرف الدين يحيى بن عز الدين حسين بن عشيره بحرانى يزدى معروف به شيخ يحيى مفتى ، از دانشمندان بزرگ اماميه در قرن دهم هجرى است . تاريخ دقيق تولد و وفات مؤلف به درستى معلوم نيست ، اما به شهادت نسخه خطى بهجة الخاطر موجود در كتاب خانه آية اللّه مرعشى به خط مؤلف در سال ٩٦٧ [١] و اجازه مؤلف به سيد عبد الجليل قارى ، شاگرد مؤلف ، در تاريخ ٩٧٠ پيداست در اين زمان زنده بوده است . بحرانى از شاگردان محقق كركى (م ٩٤٠) و نايب اون در يزد بوده و در سال ٩٣٢ از او اجازه گرفته است . [٢] همچنين حدود سى سال ملازم شيخ بن مفلح صيمرى (م ٩٣٣) بوده و از او اجازه داشته است. [٣] از شاگردان او شيخ عبد اللّه بن عبد الكريم را مى توان نام برد كه در سال

[١] رجوع كنيد به ادامه مقدمه ، بخش تأليفات .[٢] رساله تذكرة المجتهدين ، چاپ شده به ضميمه شهاب الحكمة ؛ الذريعة ، ج ١ ، ص ٢١٥ ، ش ١١١١ ؛ رياض العلماء ، ج ٥ ، ص ٣٤٣ و ٣٤٤ .[٣] تذكرة المجتهدين ، ص ٤٣٥ ؛ رياض العلماء ، ج ٢ ، ص ١٧٨ .