آزادى و مسؤوليت زن - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢١
ديگر مىفرمايد:
(وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَلَا تَفَرَّقُوا...) [١].
«و همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد، و پراكنده نشويد...»
اين نور دل هر فردى را روشن نمىكند، بلكه فقط دل كسانى را روشن مىكند كه خداوند متعال در سوره آل عمران از آنها چنين ياد مىكند:
(ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِن بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ) [٢].
«فرزندانى كه بعضى از آنان از [نسل] بعضى ديگرند، و خداوند شنواى داناست.»
خدا در آيهاى ديگر در مورد اين افراد مىفرمايد:
(أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّماءِ) [٣].
«آيا نديدى خدا چگونه مثل زده: سخنى پاك كه مانند درختى پاك است كه ريشهاش استوار و شاخهاش در آسمان است؟»
خداوند بزرگ و بلند مرتبه هيچگاه اين واقعيّت را كه آينده بشر چه خواهد شد، از روى جبر به مردم حكم نكرده است، چرا كه علم الهى بالاتر از اين است كه در آن جبر و عدم اختيار وجود داشته باشد.
بهتر است در مورد اين موضوع كمى بيشتر سخن بگوييم، گاهى سخن از جهان پيش از انتساب، گاهى سخن از عالم ذرّ و گاهى سخن از عالم ولادت و وجود مادى به ميان مىآيد.
[١] - سوره آل عمران، آيه ١٠٣.
[٢] - همان، آيه ٣٤.
[٣] - سوره ابراهيم، آيه ٢٤.