سوّم: پاك كردن فضاى منزل و دميدن روح تقدّس در آن و دور كردن هر چيزى كه روان و عاطفه شفاف كودكان را آلوده مى‌كند از آن است. خانه بايد به جاى آنكه آشيانه شيطانها باشد به جايگاه فرود فرشتگان تبديل شود.

شايسته‌ترين و بزرگترين جايگاهى كه خانواده بايد بر محور آن بچرخد، جلسه‌هاى علمى و قرائت قرآن است، نه برنامه‌هاى تلويزيون كه در بيشتر موارد ضرر هم دارند. و چقدر زيباست كه پدران و مادران بخش بزرگى ازوقت خود را به تعريف كردن داستان پيامبران، اهل‌بيت و نيكوكاران براى فرزندان بگذرانند، و اين عمل بايد طبق برنامه‌اى باشد كه در آن قابليّت و استعداد ذهنى و روحى كودكان سنجيده شده باشد. وچه زيباست كه به جاى عكسهاى هنرپيشه‌هاى سينما و بازيگران فوتبال، عكسهاى دانشمندان و علماى بزرگوار را در خانه‌هايمان بگذاريم. اصلًا كودك مسلمان را چه به بازيگر فوتبال كه ميليونها (دلار) سود مى‌كند و به شكلهاى مختلف از زندگى خود لذّت مى‌برد، در حالى كه اين كودك از فقر روحى و مادى خود رنج مى‌برد؟ كودكان ما را چه به هنرپيشه (زن) يا خواننده (زن) كه از نمايش و عرضه شرف و حشمت پدر و مادرش در مقابل ميليونها تماشاگر براى رسيدن به مال و شهرت هيچ ابايى ندارد؟

چيزى كه دراين زمينه مى‌توانم بگويم اين است كه سيّد حسن شهرستانى صاحب كتاب «منتخب الحسنى» در اين زمينه تا حدود زيادى به موفّقيت رسيد، او خانه خود را به خانه فرشتگان تبديل كرده بود؛ خانه او چند طبقه بود كه پسران و دختران ازدواج كرده‌اش در آنها مى‌نشستند، در تمام طبقه‌ها و گوشه خانه‌ها بلندگو نصب كرده بود، هنگام سحر