آزادى و مسؤوليت زن - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٣٩ - زن در جامعه مكتبى
و رفاهطلبى افتاده و اينجاست كه براى او مهم نيست، شوهر از چه راهى پول اين نيازهاى دروغين او را بياورد.
متأسّفانه اين پديده امروزه در ميان برادران مكتبى نيز رواج دارد، در گذشته فكر و انديشه آنان اين بود كه چگونه طرحهاى جهادى را انجام دهند، ولى امروز، تمام انديشه بعضيها اين است كه چگونه با زنانشان به تفريح و گردش بروند، يا چگونه به ميل و رغبت زنانشان پاسخ گويند و وسايل رفاه و آسايش آنها را فراهم آورند.
زنى كه انواع فشارها را به شوهر خود وارد مىكند بايد فكر كند كه مرد نيرو و طاقت محدودى دارد كه نمىتواند هميشه درپى خواستههاى خيالى او باشد و نيز بايد درك كند مرد نمىتواند مسؤوليّتهاى مكتبى و كارهاى خانه را به طور كامل جمع كند، بلكه زندگى مشكلات زيادى بر سر راه او قرار مىدهد بويژه نسبت به مجاهدان و مهاجران- كه مىخواهند مسير جهادى خود را توسعه دهند و از جان مايه بگذارند-.
بنابراين اگر زن بخواهد به همسرش كه در راه خدا كار مىكند كمك كند، بايد شيوه زندگى زاهدانه و ميانه را برگزيند، تا فشارهاى معيشتى زندگى را از دوش شوهر بردارد. زن آنگاه زاهد به شمار مىرود كه بداند چگونه خانه را اداره كند و امور زندگى را بچرخاند، بگونهاى كه لازم نباشد مرد به تنهايى اين بار را بر دوش بكشد، امّا اگر عكس اين را انجام بدهد، هرگز زن زاهد و پرهيزكارى نخواهد بود.
بر ما پوشيده نيست؛ زنانى كه بر ناز، عشوه و خوشگذرانى تمايل زياد دارند، مردان خود را از شركت در سازندگى كشور اسلامى باز مىدارند و چشم اندازهاى آينده را از آنان مىگيرند.