و بدين سان صدقه و انفاق راستين بر دو نوع است، صدقه مخفى كه مؤمن با خود نمايى ستيز مى‌كند، و صدقه علنى كه با خِست و بُخْل نكوهش كنندگان كه با انفاق در راه خدا مخالف هستند، مبارزه مى‌كند، آنان كه بُخل مى‌ورزند و ديگران را به بخل وامى‌دارند.

خداوند مى‌فرمايد:

(يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّيلِ وَالنَّهَارِ سِرّاً وَعَلَانِيَةً) [١].

«كسانى كه اموال خود را انفاق كنند در شب و روز، نهان و آشكارا.»

شرط پذيرش صدقه و انفاق در راه خدا بايد خالصانه به پيشگاه احديّت باشد، پروردگار عالم در اين خصوص مى‌فرمايد:

(إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَانُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُوراً) [٢].

« (گويند) ما فقط براى رضاى خدا به شما اطعام ميدهيم و از شما هيچ پاداش و سپاسى هم نمى‌طلبيم.»

پروردگار از بخشش آميخته با منّت و آزار دادن، نهى نموده و مى‌فرمايد:

(ثُمَّ لَايُتْبِعُونَ مَا أَنْفَقُوا مَنّاً وَلَا أَذىً) [٣].

«درپى انفاق حتى «بر مُستحقّان» منّت و آزارى نرسانند.»

و نيز خداوند مى‌فرمايد:

(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَاتُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُم بِالْمَنِّ وَالْأَذَى‌ كَالَّذِي يُنفِقُ مَالَهُ رِئَاءَ

[١] - سوره بقره، آيه ٢٧٤.

[٢] - سوره انسان، آيه ٩.

[٣] . سوره بقره، آيه ٢٦٢.