پس خُمس و جهاد دو اصل از ريشه ايمان است و ايمان تسليم خدا و تسليم اوامر و دستورات او شدن است، و هر كس ايمان را برگزيد بايد خُمس بپردازد. تا صداقت ايمان خود را نشان دهد.

در آيات زكات نيز رابطه اين فريضه با نماز بيان شده و درآيات جهاد دستور آشكارى براى انفاق ذكر گرديده است و نشان دهنده آن است كه استوارى دين با نماز و انفاق و جهاد ممكن باشد.

چگونه..؟ چون حقيقت دين؛ گذشتن از مرز هوا و هوس و به قلمرو هدايت وبرترى بر تمامى جاذبه‌هاى دنيوى رسيدن است.

اين حقيقت در وجود مؤمنين بوسيله مبارزه با مال اندوزى، و تطهير نفس خود از مظاهر فريبنده دنيا، و تزكيه آن از آزمندى و حرص تجلّى مى‌يابد.

و چنين است كه انفاق در راه خدا زكات ناميده شده زيرا كه در آن تزكيه نفس نهفته است، خداوند سبحان مى‌فرمايد:

(خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم) [١].

«اى رسول ما، تو از مؤمنان صدقات را دريافت دار تا بدان صدقات نفوس آنها را «از پليدى و دنيا پرستى» پاك و پاكيزه سازى.»

در آيه ديگر انفاق به صدقه تعبير شده است:

(يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ) [٢].

«خدا سُود ربا را نابود سازد و صدقات را فزونى بخشد.»

مؤمن راستين، هر آنچه بر پيامبر نازل شده را باور داشته و ثواب‌

[١] - سوره توبه، آيه ١٠٣.

[٢] - سوره بقره، آيه ٢٧٦.