الفقه الاسلامى احكام خمس - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢ - خُمس چرا؟

«آنها «به تمسخر» گفتند، پس خدا فقير است و ما دارا.»

بدين‌سان ثواب و أجر انفاق كنندگان در راه خدا بسيار زياد است زيرا شيطان را از دلهاى خود رانده و با وسوسه‌هاى او در دل، و فرهنگ شيطانى در جامعه و با حرص و آز نفس خود، مبارزه كرده‌اند و خداوند پاداش آنان را مضاعف نمود.

پروردگار عالم مى‌فرمايد:

(كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِاْئَةُ حَبَّةٍ) [١].

«همانند دانه‌اى است كه از يك دانه هفت خوشه برويد و در هر خوشه صد دانه باشد و خدا از اين مقدار نيز بر هر كه خواهد بيفزايد.»

باز سؤال مى‌كنيم ضرورت خُمس چيست؟

پاسخ اين پرسش اين است، انفاق در راه خداست، انفاق صدقه، جهاد و پالايش نفس از حرص و آز و تزكيه دل از دنيا پرستى، و بالاخره خمس حقيقتى است كه در ايمان انسان به خداى بزرگ تجلّى مى‌يابد.