الفقه الاسلامى احكام خمس - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٤ - حديث شريف
ولى امر پس از رسول اللَّه بطور ارث مىرسد، كه جمعاً سه سهم به او باز مىگردد: دو سهم بطور ارث و سهم ديگر كه از سوى خدا براى او مقرّر گرديده، پس نيمى از خمس به او مىرسد، و نيم ديگر بين اهلبيت خود كه سهمى براى يتيمانشان و سهم ديگر براى فقرايشان و ديگرى براى از راه ماندگانشان كه طبق اصول قرآن و سنّت توزيع مىگردد. [١]
سپس امام فرمودند:
و كسانى كه پروردگار خمس را براى آنان مقرّر فرموده، همانا خويشاوندان پيامبر هستند كه خداوند در قرآن مىفرمايد: (وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ)؛ «و خويشان نزديك خود را هشدار ده»، آنان فرزندان پسر و دختر عبدالمطّلب هستند كه در ميان آنان كسى از خانوادههاى قريش و يا اعراب وجود ندارد و آنان از اين خمس سهم ندارند، همچنين هيچكس از شيعيان آنان در خمس سهمى ندارد ولى صدقههاى مردم براى محبّان آنان و عامّه مردم حلال است.
و هر كس مادرش از بنى هاشم و پدرش از ديگر افراد قريش باشد صدقه بر او حلال و خُمس به او نخواهد رسيد، زيرا خداوند مىفرمايد: (ادْعُوهُمْ لِأَبَائِهِمْ) [٢]؛ «آنان را به [نام] پدرانشان بخوانيد.»
٢/ احمد بن محمّد بن ابى نصر از امام رضا عليه السلام روايت مىكند كه از امام درباره آيه: (وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُم مِن شَيْءٍ فَأَنَّ للَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى) [٣]؛ « [اى مؤمنان] بدانيد كه هرچه بشما غنيمت و فائده
[١] - وسائل الشيعه، ج ٤، ص ٣٥٨، ابواب قسمة الخمس، باب ١، حديث ٨.
[٢] - همان منبع.
[٣] - سوره انفال، آيه ٤١.