زيرا هر كس كه اموال خود را در راه خدا انفاق كند، دين خدا را تصديق نموده، و به آياتى كه در مورد ثواب انفاق كنندگان بر رسول خدا نازل شده، ايمان آورده است.

از انفاق در راه خدا نيز با واژه جهاد تعبير شده است.

خداوند مى‌فرمايد:

(وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ) [١]

«در راه خدا با مال و جان خود جهاد كنيد.»

زيرا بخشش خالصانه براى خدا انعكاسى از مجاهدت نفس و مبارزه با شهوات آن است كه اين نفس به زمين و شهوات زودگذر آن بستگى پيدا كرده است.

پس دين واقعى، رهايى از هواهاى نفسانى و پر كشيدن بسوى هدايت الهى است.

اگر اين رهايى صورت نگيرد انسان به دنيا و شهوات و خواهشهاى آن دلبند مى‌گردد و در زندان خويشتن خويش و حرص و آز نفس، اسير مى‌شود.

در حاليكه انفاق كننده در راه خدا از حصار آن رهايى مى‌يابد و از رستگاران مى‌گردد، خداوند متعال مى‌فرمايد:

(وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ) [٢].

«هر كس از حرص و آز دنيا خود را باز دارد آنان به حقيقت‌

[١] - سوره توبه، آيه ٤١.

[٢] - سوره حشر، آيه ٩.