انیس الطالبین؛ ترجمه آداب المتعلمین - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٢ - فصل چهارم در كوشش و مواظبت و ملازمت طالب علمنسبت به تحصيل آن

باقى مانده و غير آن فانى ميشود زيرا علم زندگانى جاودانى است.

متن:

قيل:

العالمون احياء و ان ماتوا.

و كفى بلذّة العلم داعيا الى التّحصيل للعاقل و قد يتولّد الكسل من كثرة البلغم و الرّطوبات.

و طريق تقليله، تقليل الطّعام و ذلك، لانّ النّسيان من كثرة البلغم و كثرة البلغم من كثرة شرب الماء و كثرة شرب الماء من كثرة الاكل و الخبز اليابس يقطع البلغم و الرّطوبة و كذا اكل الزّبيب.

و لا يكثر الاكل منه حتّى لا يحتاج الى شرب الماء، فيزيد البلغم.

ترجمه:

گفته شده:

دانشمندان زنده‌اند اگرچه بحسب ظاهر از دنيا رخت بربسته باشند.

و لذّت علم و دانش خود كافى است كه عاقل را بتحصيل آن دعوت نمايد.

و گاه باشد كه كسالت و خمودگى از كثرت بلغم و ازدياد رطوبات متولّد شود و راه كاهش دادن آن كم خوردن است زيرا فراموشى از بلغم زيادى پديد آمده و زيادى بلغم از كثرت شرب آب بوجود مى‌آيد و زياد نوشيدن آب از پرخورى حاصل ميشود و نان خشك بلغم و رطوبت را از بدن قطع و ريشه‌كن مينمايد چنانچه خوردن كشمش نيز واجد همين خصوصيّت است.

لازم بتذكّر است خوردن زياد كشمش را نيز ترك كند تا احتياج به نوشيدن آب زياد نشده و در نتيجه بلغم زياد گردد.