انیس الطالبین؛ ترجمه آداب المتعلمین - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٤٥ - فصل دهم در بيان تقوى در مقام تعلم

اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل شده و آن اينستكه فرمودند:

كسيكه در فراگرفتن علمش ورع و تقوى نداشته باشد حقتعالى وى را بيكى از سه چيز مبتلاء ميفرمايد:

يا او را جوانمرگ ميكند يا در ده قرارش داده و عالم اهل ده ميگردد و يا بخدمت سلطان مبتلايش ميكند.

پس طالب علم هرچه تقوايش بيشتر بوده دانشش پربارتر و تعليم برايش سهل‌تر و فوائد آن بيشتر است.

و از تقوى و ورع است اينكه از سير كردن شكم و تكلّم زياد در امورى كه نفعى ندارد اجتناب كرده و از تناول غذاى بازار حتّى الامكان بپرهيزد چه آنكه طعام بازار به نجاست نزديكتر و خباثتش بيشتر بوده و انسان را از ياد خدا دور و به غفلت نزديك مينمايد زيرا چشمان فقراء بآن دوخته شده و قادر بر خريدنش نبوده و ازاينرو در اذيّت قرار گرفته‌اند و در نتيجه بركت از آن رفته است.

متن:

و ينبغى لطالب العلم ان يحترز عن الغيبة و عن مجالسة مكثار الكلام، فانّ من يكثر الكلام يسرق عمرك و يضيّع اوقاتك.

و من الورع ان يجتنب من اهل الفساد و التّعطيل، فانّ المجالسة مؤثّرة لا محالة و ان يجلس مستقبل القبلة فى حال التّكرار و المطالعة و يكون مستنّا بسنّة النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله.

و يغتنم دعوة اهل الخير عن دعوة الظّلوم و يطلب الهمّة و استدعى من الصّالحين.

ترجمه:

سزاوار است طالب دانش از غيبت و پشت‌سرگوئى ديگران اجتناب كرده و از هم‌نشينى با كسيكه سخن بسيار ميگويد