و وقتى متعلّم به شهرى كه قصد آموختن و فراگرفتن علم را دارد وارد شد وظيفه‌اش اينستكه در حشر و نشر با علماء و مراوده با ايشان عجله نكرده بلكه بمدّت دو ماه صبر كند تا استاد مطلوب و جامع شرائط را پيدا نموده و تعجيلش منجر به ترك چنين استادى و رجوع بديگرى نگردد چه آنكه اگر در انتخاب معلّم طريق شتاب را طىّ كند و باندك زمانى كه نزد شخص حاضر شد وى را رها كرده و بسراغ ديگرى رود اين امر برايش ميمون و مبارك نبوده و اثر سوئى بدنبال دارد ازاينرو مى‌بايد نزد استادى كه حاضر شد خدمتش صبر نموده و كتابى را كه در محضرش قرائت مينمايد به پايان رسانده تا ناقص نماند و وقتى به فراگرفتن فنّى اشتغال ورزيد پيش از آنكه در آن ماهر شود خود را سرگرم به صنعت و فنّ ديگر ننمايد و زمانى كه به شهرى وارد شد و رحل اقامت در آن افكند بدون اينكه ضرورت و نيازى پيش بيايد از آنجا به شهر ديگر كوچ نكند چه آنكه ارتكاب اين خلاف‌ها امورى را كه سبب تسهيل امر تحصيل و مقرّب آن ميباشند پراكنده نموده و دل و قلب را به غير دانش و تحصيل آن مشغول نموده و سبب تضييع اوقات ميگردد.

متن:

و امّا اختيار الشّريك:

فينبغى ان يختار المجدّ و الا ورع و صاحب الطّبع المستقيم و يحترز من الكسلان و المعطّل و مكثار الكلام و المفسد و الفتّان.

قيل فى الحكمة الفارسيّة: