انیس الطالبین؛ ترجمه آداب المتعلمین - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣١ - ترتيب قرائت دروس

و فى الحكمة:

من استغنى بمال النّاس افتقر و العالم اذا كان طامعا لا يبقى له حرفة العلم و لا يقول بالحقّ.

ترجمه:

بر متعلّم و فراگيرنده دانش است كه زبان و اعضاء و جوارحش را به شكرگذارى حقتعالى مشغول نمايد و مقصود از شكر اينست كه فهم و دانش را از جانب حقتعالى ديده و نيازمندان را با مال و غير آن مورد ملاطفت و رعايت خويش قرار دهد و پيوسته از حضرتش فراهم آمدن اسباب و هدايت را بخواهد چه آنكه باريتعالى هركسى را كه از وى طلب هدايت كند رهنمائى فرمايد.

چنانچه خود در قرآن عزيز ميفرمايد:

كسيكه بر خدا توكّل كند پس او كفايتش كند او است كه امرش بر تمام ماسوى نافذ ميباشد، براى هرچيز اندازه و مقدارى مقرّر فرموده است.

سزاوار است كه طالب علم داراى همّتى بلند بوده و هرگز در اموال و ثروت مردم طمع و چشم‌داشتى نداشته باشد.

حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند:

الحذر از طمع، چه آنكه آن فقرى است فعلى، پس طالب علم بخل نكرده و آنچه نزدش از مال است بر خود و ديگران انفاق كند.

پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند:

تمام مردم بجهت ترس از فقر در ندارى و بى‌چيزى زندگى ميكنند.

در زمانهاى پيش ابتداء حرفه و صنعتى را مى‌آموخته پس از