اوصاف الاشراف - الطوسي، الخواجة نصير الدين - الصفحة ١٠١ - باب ششم در فنا

قال اللّه تعالى:كُلُّ شَيْ‌ءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ‌[١] در وحدت، سالك و سلوك، و سير و مقصد، و طلب و طالب و مطلوب نباشد، كلّ شي‌ء هالك الاّ وجهه، و اثبات اين سخن و بيان هم نباشد و نفى اين سخن و بيان هم نباشد، و اثبات و نفى متقابلانند و دوئى مبدء كثرت است آنجا نفى و اثبات نباشد، و نفى نفى و اثبات اثبات هم نباشد، و نفى اثبات و اثبات نفى هم نباشد.

و اين را «فنا» خوانند، كه معاد خلق با فنا باشد همچنانكه مبدء ايشان از عدم بود:

«كَمابَدَأَكُمْ تَعُودُونَ»[٢] و معنى فنا را حدّى با كثرت است: «كُلُّمَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى‌ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ»[٣]، فنا به اين معنى هم نباشد، هر چه در نطق آيد و هر چه در وهم آيد و هر چه عقل بدان رسد جمله منتفى گردد.

«إِلَيْهِيُرْجَعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ»

[١]قصص- ٨٨.

[٢]اعراف- ٢٩.

[٣]الرّحمن- ٢٧.