مسأله ٣٤ - احتياط مستحب آن است كه امام در حال خطبه، سخنى غير مربوط به خطبه‌ها نگويد البته در فاصله بين خطبه‌ها و نماز، سخن گفتن بلا مانع است.
مسأله ٣٥ - واجب است امام پس از خطبه اول مقدار كمى بنشيند و سپس به خطبه دوم بپردازد.
مسأله ٣٦ - احتياط مستحب آن است كه امام و مستمعين در حال خطبه واجد طهارت كامل (كه براى نماز معتبر است) باشند.
مسأله ٣٧ - احتياط مستحب آن است كه مأمومين در حال خطبه روبروى امام بوده و بيش از مقدارى كه در نماز مىتوانند خود را از قبله منحرف كنند رو بر نگردانند.
مسأله ٣٨ - واجب است مأمومين به خطبه‌هاى امام گوش فرا دهند، و احتياط مستحب آن است كه ساكت باشند و از حرف زدن بپرهيزند كه صحبت كردن در وقت خطبه‌ها مكروه است، بلكه اگر سخن گفتن مأمومين موجب نشنيدن خطبه و از بين رفتن فائده آن باشد، سكوت لازم است.
مسأله ٣٩ - احتياط واجب آن است كه امام جمعه در خطبه حمد الهى و درود بر پيغمبر و ائمه عليهم السلام را به زبان عربى ايراد نمايد، گرچه او و مستمعين او عرب نباشند اما مىتواند در مقام وعظ و توصيه به تقوى به زبان ديگرى تكلم نمايد. و احتياط مستحب آن است كه موعظه و آنچه را به ‌مصالح مسلمين مربوط مىشود به زبان مستمعين ادا نمايد، و اگر مستمعين مختلفند آنها را به زبان‌هاى مختلف تكرار كند. گرچه در صورتى كه مأمومين بيش از حد نصاب (٤ نفر) باشند مىتواند به زبان حد نصاب (٤ نفر) اكتفا نمايد، ولى احتياط آن است كه آنها را به زبان خودشان موعظه كند.
مسأله ٤٠ - اذان دوم در روز جمعه بدعت و حرام است.