قبل از خواندن نمازى كه قضا شده نماز ادائى را بخواند و لازم نيست نماز قضا را جلو بيندازد.
مسأله ١٣٨٤ - كسى كه مىداند يك نماز چهار ركعتى نخوانده و نمىداند نماز ظهر است يا عصر است يا عشاء اگر يك نماز چهار ركعتى بخواند به نيت قضاى نمازى كه نخوانده كافى است.
مسأله ١٣٨٥ - اگر از روزهاى گذشته نمازهاى قضا دارد و يك نماز يا بيشتر هم از همان روز از او قضا شده، چنانچه براى قضاى تمام آنها وقت ندارد، يا نمىخواهد همه را در آن روز بخواند، مستحب است نماز قضاى آن روز را پيش از نماز ادا بخواند اگر چه ترتيب بين قضاها را نمىداند.
مسأله ١٣٨٦ - تا انسان زنده است اگر چه از خواندن نماز قضاهاى خود عاجز باشد، ديگرى نمىتواند نمازهاى او را قضا نمايد.
مسأله ١٣٨٧ - نماز قضا را با جماعت مىشود خواند، چه نماز امام جماعت ادا باشد يا قضا و لازم نيست هر دو يك نماز را بخوانند مثلا اگر نماز قضاى صبح را با نماز ظهر يا عصر امام بخواند اشكال ندارد.
مسأله ١٣٨٨ - مستحب است بچه مميز را يعنى بچه‌اى كه خوب و بد را مىفهمد به نماز خواندن و عبادتهاى ديگر عادت دهند، بلكه مستحب است او را به ‌قضاى نمازها هم وادار نمايند.
نماز قضاى پدر و مادر كه بر پسر بزرگتر واجب است.
مسأله ١٣٨٩ - اگر پدر و مادر نماز و روزه خود را بجا نياورده باشند، و چنانچه مىتوانسته‌اند قضا كنند، بر پسر بزرگتر واجب است كه بعد از مرگ آنها بجا آورد، يا براى آنها اجير بگيرد. و نيز روزه‌اى كه در سفر نگرفته‌اند اگر چه نمىتوانسته‌اند قضا كنند، احتياط واجب آن است كه پسر بزرگتر قضا نمايد، يا براى آنها اجير بگيرد. و قضاى نماز و روزه‌اى كه پدر و مادر از روى طغيان و تمرد بجا نياورده‌اند بر پسر بزرگتر واجب نيست اين حكم درباره پدر ثابت است و نسبت به مادر نيز احتياط واجب آن است كه مراعات شود.