نمايند و پر كردن جائى كه كنده‌اند، و ساختن جائى كه خراب كرده‌اند، واجب نيست. ولى اگر آن كس كه نجس كرده، بكند يا خراب كند، در صورت امكان بايد پر كند و تعمير نمايد.
مسأله ٩٠٤ - اگر مسجدى را غصب كنند و بجاى آن خانه و مانند آن بسازند، كه ديگر به آن مسجد نگويند باز هم بنابر احتياط واجب نجس كردن آن حرام و تطهير آن واجب است.
مسأله ٩٠٥ - نجس كردن حرم امامان عليهم‌ السلام حرام است. و اگر يكى از آنها نجس شود، چنانچه نجس ماندن آن بىاحترامى باشد، تطهير آن واجب است، بلكه احتياط واجب آن است كه اگر بىاحترامى هم نباشد آن را تطهير كنند.
مسأله ٩٠٦ - اگر حصير مسجد نجس شود، بنابر احتياط واجب بايد آن را آب بكشند ولى چنانچه بواسطه آب كشيدن، خراب مىشود و بريدن جاى نجس بهتر است، بايد آن را ببرند و اگر كسى كه نجس كرده ببرد بايد خودش اصلاح كند.
مسأله ٩٠٧ - بردن عين نجس مانند خون در مسجد اگر بىاحترامى به مسجد باشد حرام است و همچنين بردن چيزى كه نجس شده، در صورتى كه بىاحترامى به مسجد باشد حرام است.
مسأله ٩٠٨ - اگر مسجد را براى روضه‌خوانى چادر بزنند و فرش كنند و سياهى بكوبند و اسباب چاى در آن ببرند، در صورتى كه اين كارها به مسجد ضرر نرساند و مانع نماز خواندن نشود اشكال ندارد.
مسأله ٩٠٩ - بنابر احتياط واجب مسجد را به طلا نبايد زينت نمايند و همچنين نبايد صورت چيزهائى كه مثل انسان و حيوان روح دارد در مسجد نقش كنند و نقاشى چيزهائى كه روح ندارد، مثل گل و بوته مكروه است.
مسأله ٩١٠ - اگر مسجد خراب هم شود نمىتوانند آن را بفروشند يا داخل ملك و جاده نمايند. مگر اين كه ولى فقيه بر اساس مصالح مهمترى اجازه بدهد.