و كشتيبان و مانند اينها، اگر چه براى بردن اثاثيه منزل خود مسافرت كنند، در غير سفر اول بايد نماز را تمام بخوانند. ولى در سفر اول نمازشان شكسته است. مگر اين كه سفر اول نيز طولانى باشد كه در اين صورت پس از اين كه صدق كند كه شغل او مسافرت شده نمازش تمام است.
مسأله ١٣٠٧ - كسى كه شغلش مسافرت است اگر براى كار ديگرى مثلا براى زيارت يا حج مسافرت كند، بايد نماز را شكسته بخواند. ولى اگر مثلا شوفر، اتومبيل خود را براى زيارت كرايه بدهد و در ضمن خودش هم زيارت كند، بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣٠٨ - حمله دار يعنى كسى كه فقط در ماه‌هاى حج به مسافرت اشتغال مىورزد نماز را بايد شكسته بخواند.
مسأله ١٣٠٩ - كسى كه شغل او حمله دارى است و حاجيها را از راه دور به مكه مىبرد، چنانچه تمام سال يا بيشتر سال را در راه باشد، بايد نماز را تمام بخواند.
مسأله ١٣١٠ - كسى كه در مقدارى از سال شغلش مسافرت است، مثل شوفرى كه فقط در تابستان يا زمستان اتومبيل خود را كرايه مىدهد، بايد در سفرى كه مشغول به كارش هست نماز را تمام بخواند و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند.
مسأله ١٣١١ - راننده و دوره‌گردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت و آمد مىكند، چنانچه اتفاقا سفر هشت فرسخى برود، بايد نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣١٢ - كسى كه شغلش مسافرت است اگر ده روز يا بيشتر در وطن خود بماند، چه از اول قصد ماندن ده روز را داشته باشد، چه بدون قصد بماند، بايد در سفر اولى كه بعد از ده روز مىرود، نماز را شكسته بخواند.
مسأله ١٣١٣ - كسى كه شغلش مسافرت است، اگر در غير وطن خود ده روز با قصد اقامه بماند در سفر اولى كه بعد از ده روز مىرود، بايد نماز را شكسته بخواند.