مسأله ١٨٧ - بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد، مقدارى از اطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود اگر زمين يا خاك به آن اطراف برسد، پاك مىگردد.
مسأله ١٨٨ - كسى كه با دست و زانو راه مىرود، اگر كف دست يا زانوى به وسيله تماس با زمين و حركت بر روى زمين نجس شود، دست و زانوى او به وسيله راه رفتن پاك مىشود. و اما پاك شدن ته عصا و ته پاى مصنوعى و نعل چهار پايان و چرخ اتومبيل و درشگه و مانند اينها، محل اشكال است.
مسأله ١٨٩ - اگر بعد از راه رفتن، ذره‌هاى كوچكى از نجاست كه ديده نمىشود، در كف پا يا ته كفش بماند بايد آن ذره‌ها را هم به ترتيبى كه ذكر شد بر طرف كرد، ولى باقى بودن بو و رنگ اشكال ندارد.
مسأله ١٩٠ - توى كفش و مقدارى از كف پا كه به زمين نمىرسد بواسطه راه رفتن پاك نمىشود و پاك شدن كف جوراب به واسطه راه رفتن محل اشكال است، مگر اين كه راه رفتن با آن به جاى كفش معمول و متعارف باشد و اگر كف جوراب از پوست باشد به وسيله راه رفتن پاك مىشود.
٣ - آفتاب مسأله ١٩١ - آفتاب، زمين و ساختمان و چيزهائى كه مانند درب و پنجره در ساختمان به كار برده شده، و هم چنين ميخى را كه به ديوار كوبيده‌اند و جزء ساختمان حساب مىشود، با شش شرط پاك مىكند: اول: آن كه چيز نجس بطورى تر باشد، كه اگر چيز ديگرى به آن برسد تر شود، پس اگر خشك باشد بايد به وسيله‌اى آن را تر كنند تا آفتاب خشك كند.
دوم: آن كه اگر عين نجاست در آن چيز باشد، پيش از تابيدن آفتاب آن را بر طرف كنند.
سوم: آن كه چيزى از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند، پس اگر آفتاب از پشت پرده