مسأله ١٥٣٨ - كسى را كه عذرى دارد و مثلا نشسته نماز مىخواند نمىشود براى نمازهاى ميت اجير كرد، بلكه بنابر احتياط واجب بايد كسى را هم كه با تيمم يا جبيره نماز مىخواند اجير نكنند. اگر چه نماز ميت هم همان طور قضا شده باشد.
مسأله ١٥٣٩ - مرد براى زن و زن براى مرد مىتواند اجير شود و در بلند خواندن و آهسته خواندن نماز بايد به تكليف خود عمل نمايد.
مسأله ١٥٤٠ - لازم نيست قضاى نمازهاى ميت به ترتيب خوانده شود، اگر چه بدانند كه ميت ترتيب نمازهاى خود را مىدانسته است. بلى نمازهائى كه اداء آنها ترتيب دارد مثل نماز ظهر و عصر يا مغرب و عشاء از يك روز بايد به ترتيب قضا شود.
مسأله ١٥٤١ - اگر با اجير شرط كنند كه عمل را بطور مخصوصى انجام دهد، بايد همان طور بجا آورد، و اگر با او شرط نكنند بايد در آن عمل به تكليف خود رفتار نمايد و احتياط مستحب آن است كه از وظيفه خودش و ميت هر كدام كه به احتياط نزديكتر است به آن عمل كند مثلا اگر وظيفه ميت گفتن سه مرتبه تسبيحات اربعه بوده و تكليف او يك مرتبه است، سه مرتبه بگويد.
مسأله ١٥٤٢ - اگر با اجير شرط نكنند كه نماز را با چه مقدار از مستحبات آن بخواند، بايد مقدارى از مستحبات نماز را كه معمول است بجا آورد.
مسأله ١٥٤٣ - اگر ميت ترتيب نمازهائى را كه قضا شده مىدانسته و انسان بخواهد براى آن نمازها اجير بگيرد لازم نيست براى هر كدام آنها وقتى را معين نمايد.
مسأله ١٥٤٤ - اگر كسى اجير شود كه مثلا در مدت يك سال نمازهاى ميت را بخواند و پيش از تمام شدن سال بميرد، بايد براى نمازهائى كه مىدانند بجا نياورده ديگرى را اجير نمايند بلكه براى نمازهائى هم كه احتمال مىدهند بجا نياورده بايد بنابر احتياط واجب اجير بگيرند.